Przepis na: Napój z czarnego bzu z cytryną

Sprawdź kwiaty czarnego bzu: powinny być suche, białe/ kremowe, bez brązowych plam. Na stole rozłóż baldachy i palcami oderwij grube łodyżki (zielone twarde części), które dodają goryczki. Delikatnie otrząśnij kwiaty, aby usunąć owady. Jeśli są bardzo zakurzone, szybko przepłucz je na durszlaku pod zimną, krótką strugą wody (1–2 sekundy) i odstaw do osuszenia na papierowym ręczniku.

Zetrzyj skórkę z jednej cytryny na drobnej tarce (zachowaj białą warstwę pod skórką — biała część jest gorzka, więc unikaj jej). Przekrój obie cytryny na pół i wyciśnij sok ręczną wyciskarką do cytrusów do osobnej miski. Sprawdź, czy w soku nie ma pestek — usuń je.

W dużym garnku (min. 2 l) wlej 1,2 l wody i podgrzewaj na średnim ogniu do momentu, gdy woda zacznie się lekko gotować (ok. 90°C, małe bąbelki przy dnie). Dodaj 250 g cukru. Mieszaj drewnianą łyżką przez 2–4 minuty, aż cukier całkowicie się rozpuści i powstanie klarowny syrop. Nie doprowadzaj do gwałtownego wrzenia przez długi czas — wystarczy delikatne zagotowanie.

Gdy syrop jest klarowny, zdejmij garnek z ognia i odczekaj 60–90 sekund — syrop powinien być gorący, ale nie wrzący. Wrzuć do garnka 80 g kwiatów czarnego bzu, skórkę z cytryny i, jeśli używasz, plasterki imbiru (20 g). Przykryj garnek pokrywką i odstaw na 25–30 minut, aby kwiaty oddały aromat. Po tym czasie napar będzie pachniał intensywnie kwiatem bzu i cytryną.

Po 25–30 minutach zdejmij pokrywkę i odczekaj 5 minut, aby temperatura lekko spadła (nie zaleca się wlewania bardzo gorącego soku cytrynowego wprost do wrzącego syropu). Dodaj wyciśnięty sok z cytryn i delikatnie wymieszaj drewnianą łyżką. Pozostaw naczynie na blacie, aż napar osiągnie temperaturę pokojową (ok. 20–30 minut).

Przygotuj sito o drobnej siateczce wyłożone kilkakrotnie złożoną gazą lub czystą ściereczką. Przelej napar przez sito do dużej miski lub dzbanka i pozostaw, aby samo kapało przez 5–10 minut. Następnie delikatnie zbierz gazę i wyciśnij jej zawartość nad sitkiem, ale nie uciskaj ekstremalnie — mocne wyciskanie może dodać nieprzyjemnej goryczki. Płyn powinien być klarowny, bez resztek kwiatów.

Przelej przecedzony napój do uprzednio wyparzonych butelek lub słoika (paruj naczynia wrzątkiem lub myjarką). Zamknij i wstaw do lodówki. Koncentrat trzeba schłodzić co najmniej 4 godziny, najlepiej całą noc. Przed podaniem rozcieńczaj z wodą niegazowaną lub gazowaną w proporcji 1:4 (1 część koncentratu na 4 części wody) lub do smaku. Na szklankę 250–300 ml proponuję 50–75 ml koncentratu + woda + lód + plasterek cytryny i gałązka mięty.

Do wysokiej szklanki wrzuć kostki lodu, wlej ok. 60 ml koncentratu i dopełnij 180–240 ml wody gazowanej. Delikatnie wymieszaj łyżką. Udekoruj plasterkiem cytryny i gałązką mięty. Dla letniego charakteru Podlasia możesz podać napój w kamionkowym dzbanku na drewnianym stole obok talerza z sezonowymi owocami.